IV. ORZECZNICTWO RENTOWE A ORZECZNICTWO POZARENTOWE
Dawny system orzecznictwa | Obecny system
orzecznictwa
(od dnia 1 wrzesnia 1997 r.) |
orzeczenie lekarza orzecznika ZUS/ komisji ZUS | orzeczenie zespołu do spraw orzekania o
niepełnosprawności |
| całkowita niezdolność do pracy oraz samodzielnej egzystencji
niezdolność do samodzielnej egzystencji | =>
=> |
| znaczny stopień niepełnosprawności
|
| całkowita niezdolność do pracy | => |
| umiarkowany stopień niepełnosprawności |
| częściowa niezdolność do pracy lub celowość przekwalifikowania
zawodowego | => |
| lekki stopień niepełnosprawności |
Orzeczenia lekarza orzecznika ZUS oraz zespołu do spraw
orzekania o niepełnosprawności nie są względem siebie równorzędne.
Czyli np. orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy =
orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, ale ten znak
równości działa tylko w jedną stronę. Wynika to z tego, że
orzeczenia wydane przez zespół ds. orzekania o niepełnosprawności,
traktuje się na równi z orzeczeniami wydanymi przez ZUS, bez
konieczności ponownego orzekania, ale tylko do celów poza
świadczeniami rentowymi. Taki znak równości stawia np. ustawa o
świadczeniach rodzinnych (Dz.U.06.139.992) i ustawa o
pomocy społecznej (Dz.U.04.64.593). W przypadku świadczeń
z tych ustaw (np. w przypadku zasiłku stałego czy zasiłku
pielęgnacyjnego) orzeczenia ZUS i zespołów traktowane są tak samo.
Jednak na podstawie orzeczenia wydanego przez zespół nie
można ubiegać się o rentę w instytucji ubezpieczenia
społecznego. W tym przypadku znak równości nie działa.
Czasem elementy zawarte w orzeczeniu o inwalidztwie lub
niezdolności do pracy nie są wystarczające dla uzyskania ulg i
świadczeń, o które osoba niepełnosprawna chce wystąpić (np. ma
prawomocne orzeczenie, ale nie ma w nim informacji o tym, że jest
niewidoma). Wówczas osoba ta, musi poddać się badaniom zespołu do
spraw orzekania o niepełnosprawności, w celu uzupełnienia danych w
orzeczeniu.
