I. PRAWA CZŁOWIEKA I OBYWATELA
Zgodnie z Konstytucją RP (art.30) przyrodzona i niezbywalna godność człowieka jest źródłem jego
wolności i praw. Katalog praw człowieka został zebrany i upowszechniony przez Organizację Narodów
Zjednoczonych w 1948 roku pod postacią Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka. W 1950 r. w Rzymie
została sporządzona Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, która została w
1993 r. ratyfikowana przez Polskę ( Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności
-Dz. U. 93.61.284 ).
Prawa człowieka - takie jak m.in. równość wobec prawa, wolność słowa, wolność sumienia i
wyznania, wolność osobista, swoboda poruszania się, tajemnica komunikowania się, nienaruszalność
mieszkania, prawo do własności itp. - nie są jednak wartościami bezwzględnymi i w pewnych warunkach
mogą być ograniczane. Zgodnie z art. 31 ust.3 Konstytucji ograniczenia w zakresie korzystania z
podstawowych wolności i praw jednostki mogą być ustanawiane wyłącznie w ustawie ( Konstytucja
Rzeczypospolitej Polskiej z dn. 02.04.1997 r.- Dz. U. 97.78.483 ). Są to sytuacje, w których
indywidualne prawa człowieka ustępują przed interesem ogółu społeczeństwa. Takim właśnie
ogólnospołecznym interesem jest konieczność zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego.
Konieczność ta usprawiedliwia przyznanie odpowiednim służbom - powołanym do utrzymania porządku
publicznego oraz odpowiedzialnym za bezpieczeństwo - prawa ingerencji w sferę wolności jednostki.
Celem tej broszury jest opisanie zakresu i form ingerencji różnych podmiotów, w prawa i wolności
obywatelskie.
