Stan prawny na dzień 1 czerwca 2007 r., wydanie
II
Opracowanie tekstu: Jacek Białas
tel. 0-606 185 575
e-mail: porady.wojsko@gmail.com
I. WSTĘP
Podstawa prawna:
- ustawa z dn. 28 listopada 2003 roku o służbie zastępczej (Dz.
U. z 2003 r., Nr 223, poz. 2217 z późn. zm.),
- ustawa z dn. 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony
Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r., Nr
241, poz. 2416 z późn. zm.).
Powszechnemu obowiązkowi obrony podlegają mężczyźni, jeśli
posiadają odpowiedni stan zdrowia. Jednak młodzi ludzie, których
przekonania religijne lub wyznawane zasady stoją w sprzeczności ze
służbą wojskową, mogą realizować ten obowiązek np. pomagając chorym
w szpitalu, czy organizując lekcje angielskiego dla ubogich dzieci.
Nosi to nazwę służby zastępczej. W opracowaniu piszemy o
powszechnym obowiązku obrony, związanych z nim procedurach oraz
uprawnieniach poborowego. Wyjaśniamy też jakie formalności związane
są z ubieganiem się o przyznanie służby zastępczej, a następnie z
jej pełnieniem. Podpowiadamy jak z pomocy poborowych służby
zastępczej mogą korzystać organizacje pozarządowe.
Obywatel, któremu przekonania religijne lub
wyznawane zasady moralne nie pozwalają na odbywanie służby
wojskowej, może być obowiązany do służby zastępczej na zasadach
określonych w ustawie.
(Konstytucja RP, art. 85 ust. 3)
