O czym należy pamiętać?
Udając się do lekarza trzeba wziąć ze sobą aktualny dokument potwierdzający ubezpieczenie.
Ustawa o NFZ mówi o karcie ubezpieczenia, jednak dotąd nie wprowadzono karty. Dlatego dokumentem
zastępującym kartę jest np. legitymacja ubezpieczeniowa, odcinek renty lub emerytury, zaświadczenie
potwierdzające opłacanie składek. W ostateczności może to być pisemne oświadczenie o fakcie objęcia
ubezpieczeniem. Można również posłużyć się nr PESEL.
W przypadku:
1) nagłego zachorowania, wypadku, urazu lub zatrucia,
2) stanu zagrożenia życia,
3) porodu
- dokument może zostać przedstawiony w innym czasie, nie później niż w terminie 30 dni od dnia
rozpoczęcia udzielania świadczenia, o ile chory nadal przebywa w szpitalu.
Jeżeli przedstawienie dokumentu w tym terminie nie jest możliwe, może on być przedstawiony w
terminie 7 dni od dnia zakończenia udzielania świadczeń zdrowotnych.
W razie nieprzedstawienia dokumentu w tych w terminach lub w przypadku gdy ubezpieczony nie opłacił
składki na ubezpieczenie zdrowotne przez okres dłuższy niż miesiąc, świadczenie zostaje udzielone
na koszt ubezpieczonego. Jeżeli jednak nieopłacenie składki jest zawinione przez płatnika, np.
pracodawcę przez okres dłuższy niż miesiąc Fundusz obciąża płatnika poniesionymi kosztami świadczeń
udzielonych ubezpieczonemu.
Jeżeli jednak w późniejszym terminie okaże się, że dokument się odnalazł i przedstawimy go, nie
poniesiemy kosztów leczenia bądź też koszty te zostaną nam zwrócone.
Wszystkie opisane powyżej reguły nie mają zastosowania do świadczeń zdrowotnych udzielanych
dzieciom od dnia urodzenia do ukończenia 6 miesiąca życia, tzn. dzieci te zawsze mogą liczyć na
udzielenie świadczenia bez względu na posiadanie dokumentów przez rodziców.
Składanie skarg i odwołań
(wykorzystano fragmenty z opracowania Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń
Zdrowotnych).
W razie niezadowolenia z postępowania personelu, np. lekarza, pielęgniarki, możemy bezpośrednio
zwrócić się do przełożonego tego pracownika, np. w szpitalu do ordynatora, w przychodni do
kierownika.
W dalszej kolejności możemy napisać skargę do oddziału wojewódzkiego NFZ, z którym ma podpisaną
umowę ta placówka.
Kolejnym adresatem skargi może być Rzecznik Praw Pacjenta w NFZ bądź Biuro Praw Pacjenta w
Ministerstwie Zdrowia.
Warto też pamiętać, że:
- gdy stwierdzimy, że personel medyczny postępuje sprzecznie z zasadami etyki zawodowej lub
narusza przepisy o wykonywaniu zawodu lekarza lub pielęgniarki i położnej, ubezpieczony może zwróci
się do właściwego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej, który działa przy Okręgowych i Naczelnej
Izbie Lekarskiej, a także przy Okręgowych i Naczelnej Izbie Pielęgniarek i Położnych;
- jeżeli ubezpieczony doznał uszczerbku na zdrowiu lub poniósł inne straty, może zwrócić się
równolegle do sądu cywilnego (przeciwko zakładowi opieki zdrowotnej lub innemu świadczeniodawcy),
natomiast, gdy zachodzi podejrzenie, że zdarzenie ma związek z popełnieniem przestępstwa, może
zawiadomić prokuraturę.
Uwaga!
Do kompetencji Prezesa NFZ należy rozpatrywanie indywidualnych spraw z zakresu ubezpieczenia
zdrowotnego. Zalicza się do nich w szczególności sprawy dotyczące objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym
i ustalenia prawa do świadczeń.
Od decyzji Prezesa Funduszu przysługuje odwołanie do właściwego sądu pracy i ubezpieczeń
społecznych.
Odwołanie wnosi się do Prezesa Funduszu. Prezes Funduszu może zmienić lub uchylić decyzję w
terminie 14 dni od dnia wniesienia odwołania. Jeżeli odwołanie nie zostało uwzględnione w całości,
Prezes Funduszu przekazuje niezwłocznie sprawę do sądu ze szczegółowym uzasadnieniem wydanej
decyzji.
++++++
ZOBACZ RÓWNIEŻ:
