V. PRZEPISY KARNE W ZAKRESIE SŁUŻBY ZASTĘPCZEJ
Podstawa prawna:
- ustawa z dn. 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. z 1997
r., Nr 88, poz. 553 z późn. zm.)
Kto nie zgłasza się do odbywania służby zastępującej służbę
wojskową w określonym terminie i miejscu, podlega grzywnie albo
karze ograniczenia wolności (art. 144 §3).
Kto, odbywając służbę zastępującą służbę wojskową:
- odmawia pełnienia tej służby, złośliwie lub uporczywie odmawia
wykonania obowiązku wynikającego z tej służby albo polecenia w
sprawach służbowych,
- w celu częściowego lub zupełnego uchylenia się od tej służby albo
wykonania obowiązku wynikającego z tej służby:
a) powoduje u siebie lub dopuszcza, by kto inny spowodował u niego
skutek określony w art. 156 §1 KK (ciężki uszczerbek na zdrowiu)
lub art. 157 §1 KK (naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój
zdrowia inne niż ciężki uszczerbek na zdrowiu),
b) używa podstępu dla wprowadzenia w błąd przełożonego,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia
wolności do lat 2 (art. 145 §1).
Tej samej karze podlega, kto, pełniąc służbę zastępczą,
samowolnie opuszcza wyznaczone miejsce wykonywania obowiązków
służbowych lub samowolnie poza nim pozostaje (art. 145 §2).
Jeżeli sprawca czynu zabronionego określonego w art. 145 §2
opuszcza, w celu trwałego uchylenia się od tej służby, wyznaczone
miejsce wykonywania obowiązków służbowych albo w takim celu poza
nimi pozostaje, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3 (art.
145 §3).
Jeżeli sprawca przestępstwa określonego w art. 145 §2 i 3
dobrowolnie powrócił, a jego nieobecność trwała nie dłużej niż 14
dni, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet
odstąpić od jej wymierzenia (art. 146).
W stosunku do sprawców powyższych przestępstw, którzy w chwili
czynu byli niezdolni do pełnienia służby wojskowej, sąd może
zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej
wymierzenia (art. 147).
