IX. WEZWANIE DO URZĘDU
Wezwanie, czyli nakaz złożenia w urzędzie zeznań lub
wyjaśnień w danej sprawie, jest skierowane do określonej
osoby. Do składania wyjaśnień lub zeznań mogą wzywać organy
administracji państwowej np. urząd skarbowy, ZUS, urząd miasta,
gminy, urząd dzielnicy.
Stawienie się na wezwanie jest obowiązkowe.
Osobie, która nie stawi się grozi grzywna. Świadek, który nie stawi
się może być doprowadzony siłą w celu złożenia zeznań. Wyjaśnienia
i zeznania można składać:
- osobiście: ustnie lub pisemnie,
- przez pełnomocnika (wyznaczonego na piśmie lub ustnie do
protokołu), który składa wyjaśnienia ustnie lub na piśmie.
UWAGA: Wezwania nie należy mylić z
zawiadomieniem. Zawiadomienie (w przeciwieństwie do wezwania) nie
nakłada na nas obowiązku uczestniczenia w postępowaniu
administracyjnym (czyli np. udziału w rozprawie, składania
wyjaśnień na piśmie). Możemy, ale nie musimy brać w nim
udziału.
Urząd może wezwać obywatela tylko wtedy, gdy jest to
niezbędne dla wyjaśnienia lub załatwienia danej sprawy,
czy też wykonania pewnych czynności urzędniczych (np. złożenie
brakującego podpisu na zeznaniu podatkowym). W sprawach
pilnych możemy być wezwani, np. telefonicznie, telegraficznie.
Wezwanie powinno zawierać:
- nazwę i adres organu, który wzywa daną osobę,
- imię, nazwisko, stopień służbowy i podpis pracownika organu
wzywającego,
- imię i nazwisko osoby, która jest wzywana,
- informacje czego dotyczy sprawa, oraz w jakim charakterze i
w jakim celu dana osoba jest wzywana,
- termin (tzw. graniczny), do którego osoba wzywana ma się
zgłosić lub dzień, godzinę i miejsce stawienia się,
- jakie będą skutki niestawienia się,
- określenie, czy osoba powinna stawić się osobiście, czy może
to zrobić w inny sposób.
